مدتی پیش آقایی به نام بهنام نظری گذاشته بودند که قسمتی از آن عبارتند از:« ،به نظر من کشور ایران دو مشکل عمده دارد 1-اسلامپرستی2- باستانپرستی(آریا محوری-فارس محوری)وحرف من همان است که عرض کردم ،اگر مایل به تبادل افکار به صورت دموکراسی بودید با کمال افتخار خواهم پذیرفت.»
در مورد گزینه اول «اسلامپرستی» من هم معتقدم که بسیار اشتباه است چون خود اسلام دین خدا پرستی است و ما نباید هدف یعنی پرستش خدا را رها کنیم و راه را که همان اسلام است بپرستیم.
ولی در مورد آریا محوری،فارسی محوری(البته با این توضیح که منظور همه اقوام ایرانی است و فقط به فارسی زبانان اشاره نمی کنیم،اقوامی مانند ترک،کرد،لر،جنوبی،بلوچ،گیلکی و ...) و وطن پرستی و باستان دوستی با ایشان موافق نیستم.
با یک مثال ساده آغاز می کنم. فرض کنیم مشخص نباشد که ما از چه پدر و مادری متولد شده ایم و هیچ تصویری از قبل از تولد خودمان در ذهن نداشته باشیم؛ در اینصورت همه می دانیم که چقدر زندگی برای ما مشکل می شود. هویت یکی از پایه های اساسی شخصیت است و من یا شما نمی توانیم در جامعه ای یک فرد عادی باشیم در صورتی که هویت ما ( منظور هر چیزی است که به هویت برگردد مانند پدر و مادر،ملیت و ...) برای خود ما مشخص و کاملا روشن نباشد. پس ما باید یک شناخت دقیقی از گذشته خانواده،محل سکونت و در نهایت کشوری که در آن زندگی می کنیم داشته باشیم و ما باید یک هویت ملی برای خود و دیگران داشته باشیم و این می تواند بسیار بسیار زیاد به ما کمک کند.
اگر ما بدانیم که کشور ما دارای بیش از هفت هزار سال قدمت و بیش از دوهزاروپانصد سال تمدن است کمتر زیر بار بی تمدن ترین افکار دنیا می رویم. اگر بدانیم که اولین منشور جهانی حقوق بشر (می توانید از اینجا دانلود کنید) توسط کورش کبیر پادشاه ایران منتشر شده است و اگر بدانیم که داریوش در وصیت نامه خود چه دستورات و چه وصیت هایی برای مردم و حکومت بعد از خود دارد و اگر دعاهای کورش کبیر را بخوانیم متوجه می شویم که ما ملتی بوده ایم سراسر آزادگی و تمدن و ملتی بوده ایم سراسر فرهنگ و هنر. بر ما ثابت می شود که بر خلاف آن چیزی که بیان می شود ایران قبل از حمله اعراب بسیار پیشرفته و در مقایسه با دیگر کشورها از هر نظر یکی از برترین و شاید برترین کشور دنیا بوده است. در زمان پادشاهان هخامنشی مردم ما چنان روشنفکر بوده اند که زنها در حکومت شغل داشته اند و مطابق با قوانین کار امروزی از مرخصی برای دوران بارداری و دوران شیردهی بر خوردار بوده اند.
اکثر کشورها یک بنای تاریخی عظیم دارند؛ در مصر اهرام سه گانه با برده داری ساخته شد، در چین دیوار چین به همین شکل و در دیگر کشورها ولی در ایران تخت جمشید با حقوق ماهیانه ساخته شد و در ساخت آن هیچ ظلمی بر هیچ کس وارد نشد. ما اگر بدانیم که تخت جمشید و دشت پاسارگاد چشمه اصلی حقوق بشر امروز غرب است در مقابل حقوق بشر جبهه نمی گیریم و از آن بیشتر از غرب دفاع و حمایت می کنیم و آنرا جزئی از فرهنگ خودمان می دانیم و نه توطئه ای از غرب برای استثمار شرق. اگر بدانیم که بسیاری از سازهای غربی بر اساس سازهای ایرانی مهندسی شده اند و اگر بدانیم که گیتار که مشهورترین نماد موسیقی غرب است برای اولین بار در حفاری های بابل پیدا شده است در مقابل موسیقی نمی ایستیم بلکه به آن عشق می ورزیم. اگر ما بدانیم که پرچم کشور ما از زمانهای بسیار دور و تقریبا از زمان نادر شاه و یا قبل از آن پرچم شیروخورشید نشان بوده است به راحتی اجازه نمی دهیم که یک ملا پرچم کشور ما را دست خوش اعتقادات منجمد خود کند.
ایران در همین زمان هم که این ناجوانمردان بر آن حکومت می کنند دست از فرهنگ و تمدن خود برنداشته اند، هنوز با مخالفت هایی که با موسیقی و نوای خوش می شود ایرانیان علاقه زیادی به ساز و نوا دارند، هنوز به نقاشی،مجسمه سازی،تئاتر و ... عشق می ورزند و هنوز خونی که در رگ ایرانیان در جریان است سرشار از فرهنگ غنی و گذشته درخشان این سرزمین است با همه مشکلاتی که برخی سلطان های نالایق و آخوندهای از خدا بی خبر برای ما درست کرده اند؛ و در یک کلام هنوز عشق جاری است.
شما چطور از ما می خواهید که این گذشته و این خاک را فراموش کنیم! ما اگر باستان خود را نشناسیم چطور برای آینده تلاش کنیم و اگر ما باستان ایران زمین با همه اقوامش را شناختیم چطور ممکن است که به ایران علاقه بسیار زیاد پیدا نکنیم و عاشقش نشویم ؟!
این سرزمین آریا بدون هویت نیست که ما به باستان آن اهمیتی ندهیم. همانطور که یک شخی به هویت احتیاج دارد یک سرزمین هم به هویت،تاریخ،باستان و گذشته احتیاج دارد.
درود بر ایران و ایرانیان پاک سرشت
درود بر پرچم زیبای ایران مزین به شیروخورشید 
و درود بر شما همراهان گرامی